#

Seigla gagnvart loftslagsbreytingum og óáþreifanlegur menningararfur


Umsagnasvæði    |       Spila hljóð    |    Hlaða niður efni: /




Að skilja áhrif loftslagsbreytinga á ICH (óáþreifanlegan menningararf)

Inngangur – Hvers vegna loftslagsbreytingar skipta máli fyrir ICHSmelltu til að lesa  

Loftslag mótar mjög það umhverfi þar sem menningarlegar venjur og siðir þróast og viðhaldast
Þegar vistkerfi breytist missa menningarlegar venjur stöðug vistfræðileg viðmið og tengipunkta
Breytt landslag og umhverfisaðstæður endurmóta félagslíf og samfélagsgerð
Að skilja þessi tengsl er lykilatriði til að byggja upp seiglu

 

Loftslagsdrifkraftar sem hafa áhrif á óáþreifanlegan menningararfSmelltu til að lesa  

Umhverfisbreytingar raska rótgrónum vistfræðilegum vísbendingum
Skipulagning samfélagsins og félagsleg samheldni verður fyrir áhrifum
Helgisiðir missa merkingu þegar náttúruleg tímasetning verður óáreiðanleg
Þessar raskanir ógna samfellu menningarlegrar sjálfsmyndar

 

Áhrif loftslagsbreytinga á sviði óáþreifanlegs menningararfsSmelltu til að lesa  

Helgisiðir og félagslegar venjur missa tengsl sín við umhverfið
Munnlegar hefðir fara að stangast á við vistfræðilegan veruleika
Handverk dregst saman þegar efniviður verður af skornum skammti eða hverfur
Matararfur breytist undir nýjum vistfræðilegum þrýstingi
Hvernig ICH flyst milli kynslóða þegar loftslagið breytistSmelltu til að lesa  

 

Flutningar rjúfa tengsl ungs fólks við menningarlegt lærdómsumhverf

Áhrif loftslagsbreytinga neyða margar fjölskyldur til að flytja búferlum af öryggisástæðum, vegna atvinnu eða til að tryggja einfaldlega afkomu sína. Þegar ungt fólk yfirgefur samfélög sín missir það daglegt aðgengi að öldungum og þeim aðstæðum þar sem hefðbundin þekking er venjulega séð, iðkuð og miðluð.

 

Öldungar einangrast þar sem handhöfum þekkingar fækka

Eldri iðkendur verða oft eftir í versnandi umhverfi þar sem menningarlegar hefðir áttu sér sögulega rætur. Án lærlinga eða reglulegra samskipta við yngri kynslóðir er sú þekking sem þeir búa yfir í hættu á að glatast.

 

Efnahagslegur óstöðugleiki dregur úr tíma til menningarlegrar iðkuna

Fjölskyldur sem verða fyrir áhrifum af raskaðri afkomu setja tekjuöflun í forgang fram yfir þátttöku í menningarlífi. Hefðir sem krefjat langvarandi þjálfunar, árstíðabundinnar skuldbindingar eða reglulegrar þátttöku í samfélaginu eru oft meðal þeirra fyrstu sem leggjast af.

 

Sundurlaus samfélög missa sameiginlegt menningarminni

Þegar fólk dreifist eða beinir kröftum sínum að því að uppfylla grunnþarfir fækka tækifærum til sameiginlegra samverustunda og sameiginlegrar staðfestingar á menningararfi. Með minni þátttöku og færri sameiginlegum reynslum veikjast þau félagslegu tengsl og kerfi sem halda óáþreifanlegum menningararfi uppi.

Efnahagslegur óstöðugleiki og hnignun menningararfsSmelltu til að lesa  

 

Skortur á efnislegum gæðum hamlar áframhaldandi iðkun handverks-hefða

Minni tími og svigrúm til helgunar menningar-starfi

Markaðslegur þrýstingur mótar og breytir menningarlegri tjáningu

Atvinnuhættir sem tengjast menningararfi eru undir miklu álagi

Alþjóðleg dæmi um loftslagsáhrif á ICHSmelltu til að lesa  

Miðjarðarhafssjávarútvegssamfélög verða fyrir vistfræðilegri röskun
Hlýrra haf breytir gönguleiðum fiskistofna og raskar langmótuðum þekkingarkerfum. Hefðbundin veiðarfæri verða 
síður árangursrík og helgisiðir sem tengjast árstíðabundinni uppskeru missa vægi þegar vistfræðilegar aðstæður breytast.
Vetrarhefðir í Ölpunum veikjast vegna snjóleysis
Hátíðir og árstíðabundnir viðburðir sem hafa jafnan miðast við fyrstu snjókomu eða vetrarskipti eru sífellt oftar felldir 
niður eða færðir til. Þessar breytingar veikja menningarlegt samhengi og draga úr tækifærum til þátttöku íbúa.
Heimskautasamfélög missa fyrirsjáanleika umhverfisins
Inúítaþekking á lestri hafíss verður óáreiðanlegri þegar hafís hegðar sér ófyrirsjáanlega. Þetta hefur áhrif á öryggi og menningarlega sjálfsmynd og dregur úr trausti samfélaga á rótgróinni hefðbundinni þekkingu.
Menning á Kyrrahafseyjum missir helgistaði forfeðra
Hækkandi sjávarstaða knýr fram flutning helgistaða og í sumum tilvikum heilla byggða. Þegar samfélög aðlagast nýju 
umhverfi þarf að endurmóta eða endurskapa menningarhætti í ókunnu landslagi.

 

Samantekt einingar 1Smelltu til að lesa  

1. Loftslagsbreytingar umbylta umhverfislegum undirstöðum ICH

Tap á fyrirsjáanleika í vistkerfum veikir helgisiði, þekkingu og venjur sem byggja á náttúrunni.

2. Félagslegur og efnahagslegur þrýstingur gerir menningu brothætta

Flutningar, rask á afkomu og lýðfræðilegar breytingar draga úr tækifærum til náms milli kynslóða og veikja þátttöku í menningarlífi.

3. Samfella arfleifðar byggir á stöðugu vistfræðilegu og félagslegu samhengi

Þegar landslag, auðlindir eða samfélagsgerð breytast missa hefðir þær forsendur sem þarf til merkingar, iðkunar og sjálfbærrar framtíðar.

4. Að skilja loftslagsáhrif er upphafspunktur aðlögunar

Eining 1 leggur grunn að því að greina þessar breytingar og undirbýr þátttakendur fyrir einingu 2, þar sem við skoðum hvernig samfélög nýta hefðbundna þekkingu og menningarlegar leiðir til að styrkja seiglu.

Þekking samfélaga, hefðbundnar venjur og aðlögun

Inngangur – Samfélög sem lykilaðilar í aðlögun að loftslagsbreytingumSmelltu til að lesa  

Hefðbundin þekking verður til í gegnum langtímaathuganir á umhverfinu
Menningarlegar venjur fela í sér aðlögunarleiðir og vitund um áhættu
Félagsleg samheldni eflir sameiginlega seiglu
Aðlögun tekst best þegar menning og nýsköpun vinna saman

 

Hefðbundin vistþekking (TEK) og hlutverk hennar í loftslagsaðlögunSmelltu til að lesa  

 

TEK byggir á uppsafnaðri umhverfisþekkingu kynslóðanna
Samfélög hafa lengi fylst með árstíðabreytingum, hegðun dýra, jarðvegsástandi og loftslagstengdum vísbendingum. Þessi uppsafnaða reynsla fólki gerir kleift að túlka umhverfið af mikilli nákvæmni og getur bætt við eða styrkt vísindaleg gögn.

 

TEK styður sveigjanlega og staðbundna aðlögun
Hefðbundin þekking hjálpar samfélögum að færa sáninartíma, breyta beitarleiðum, fjölga nytjaplöntum og búa sig undir öfgaveður. Sveigjanleiki hennar og náin tenging við staðbundnar aðstæður gerir TEK að lykilauðlind fyrir loftslagsseiglu.

 

TEK felur í sér gildi umsjónar og gagnkvæmni
Þekkingarkerfi af þessu tagi innihalda oft siðferðileg viðmið um ábyrga nýtingu auðlinda. Slík gildi styðja við heilbrigði staðbundinna vistkerfa og styrkja venjur sem draga úr viðkvæmni gagnvart loftslagsáhrifum.

 

Loftslagsbreytingar ögra vistfræðilegum viðmiðum TEK
Þegar vistkerfi færast út fyrir söguleg mynstur verða sumar hefðbundnar vísbendingar óáreiðanlegri. Þetta kallar á hraðari þróun TEK og undirstrikar þörfina á að skrá, endurvekja og samþætta TEK í víðtækari aðlögunaráætlanir.
 

Árstíðabundin þekking og hlutverk hennar í aðlögun að loftslagsbreytingumSmelltu til að lesa  

Árstíðatengd tímatöl móta menningarlegt og efnahagslegt líf Breyttar árstíðir raska hefðbundinni tímasetningu og merkingu Samfélög aðlagast með því að breyta eða endurhugsa árstíðabundin kennileiti Dýnamíksk þekkingarkerfi efla seiglu samfélaga

 

Aðlögunarhættir sem eru innbyggðir í menningarhefðirSmelltu til að lesa  

 
 
Margar menningarlegar hefðir urðu til sem aðferðir til að lifa af í náttúrulegu umhverfi
 
Aðlögunarhættir eru sterkastir þegar þeir njóta félagslegs stuðnings
Helgisiðir og venjur stýra sjálfbærri nýtingu náttúruauðlinda
 
Menningarleg nýsköpun eykur seiglu samfélaga
 
Félagsleg seigla: Sjálfsmynd, tilheyring og sameiginlegur styrkurSmelltu til að lesa  

Menningarleg sjálfsmynd veitir sálrænan stöðugleika
Samheldni samfélagsins gerir samvinnubundna aðlögun mögulega
Sagnamiðlun varðveitir sameiginlega minningu um fyrri áföll
Menningarleg tengsl halda uppi þátttöku og miðlun þekkingar

 

Alþjóðleg dæmisögur: Loftslagsaðlögun með TEKSmelltu til að lesa  

Bændur í Andesfjöllum endurvekja fornar aðferðir við veðurspá
Með því að túlka stjörnur, vinda og skýjamyndanir spá samfélög í Andesfjöllum fyrir um breytileika úrkomu. Að blanda saman hefðbundnum spám og vísindalegum gögnum hjálpar til við að hámarka val á ræktun og bæta skipulag við loftslagsóvissu.
Maasai-hirðar aðlaga beit með vistfræðilegum vísbendingum
Flutningsbeit er stýrt af ástandi gróðurs, jarðvegsskilyrðum og hegðun dýra. Þessar TEK-byggðu aðferðir draga úr áhættu, styðja við heilsu hjarða og hjálpa til við að viðhalda jafnvægi vistkerfa.
Samfélög á Kyrrahafseyjum samþætta helgisiðaþekkingu og loftslagsvísindi
Siglingavenjur, viðvaranir um óveður og strandhelgisiðir eru endurtúlkaðir með því að sameina arfgenga þekkingu og nútímalegar loftslagsspár, sem styrkir viðbúnað samfélaga.
Samfélög við Miðjarðarhaf skapa nýungar með blönduðum fiskveiðum
Sjómenn aðlaga veiðarfæri, tímasetningar og helgisiði með því að samþætta TEK og vistfræðilegt eftirlit, og auka þannig seiglu þrátt fyrir breytingar á sjávartegundum og breytileg skilyrði í hafinu.

 

Áskoranir fyrir hefðbundna vistfræðilega þekkingu (TEK) í breytilegu loftslagiSmelltu til að lesa  

Vistfræðileg viðmið breytast of hratt Kynslóðabil veikja samfellu í miðlun þekkingar
   
Stefnumótandi rammar líta oft fram hjá hefðbundinni þekkingu Tap á líffræðilegri fjölbreytni grefur undan undirstöðum TEK

 

Samantekt einingar 2Smelltu til að lesa  

  • TEK er lykilauðlind í loftslagsaðlögun
    Samfélög búa yfir djúpri vistfræðilegri þekkingu sem styður sjálfbær og staðbundin viðbrögð við umhverfisbreytingum.
  • Menningarlegar venjur fela í sér aðlögunarleiðir
    Arfleifðartengd kerfi, svo sem helgisiðir, handverk, landbúnaður og siðir, bjóða upp á tímaprófaðar aðferðir til að takast á við loftslagsbreytileika og umhverfisáhættu.
  • Samheldni samfélags styrkir seiglu
    Sjálfsmynd, að tilheyra og sameiginleg menningarleg minni skapa tilfinningalegan, sálrænan og skipulagslegan grunn sem gerir samfélögum kleift að aðlagast í sameiningu.
  • Að vernda TEK krefst fyrirbyggjandi stuðnings
    Verndun, endurlífgun og innleiðing í stefnumótun eru nauðsynleg til að tryggja að TEK haldist lifandi og þróist áfram sem auðlind til að efla seiglu gagnvart loftslagsbreytingum og undirbúa þátttakendur fyrir einingu 3.
Að byggja upp seiglu og sjálfbæra miðlun ICH

Inngangur – Hvers vegna seigla skiptir máli fyrir ICHSmelltu til að lesa  

Loftslagsbreytingar kalla á nýjar nálganir í verndun menningararfs
Seigla sameinar menningarlega, félagslega og vistfræðilega þætti
Frumkvæði og sjálfsforræði samfélaga eru lykilatriði í seiglu
Eining 3 skoðar hagnýtar leiðir til að tryggja langtíma menningarlega samfellu

 

Verndun ICH í breytilegu loftslagiSmelltu til að lesa  

Loftslagsmiðuð verndun hefst á áhættumati í leiðsögn samfélagsins
Skjalfesting styrkir samfellu og framtíðaraðlögun
Kvik verndun styður breytingar frekar en að varðveita hlutina „eins og þeir eru“
Viðnámsþróttur gagnvart loftslagsbreytingum verður sjálfur hluti verndunar

 

Menntun sem lykilþáttur í seiglu samfélagaSmelltu til að lesa  

 

Menntun tengir saman hefðbundna þekkingu og loftslagslæsi
Með því að samþætta hefbundna vistfræðilega þekkingu (TEK) og vísindalega þekkingu fá ungmenni betri forsendr til að skilja vistfræðilegar breytingar á nákvæmari hátt. Þetta styrkir menningarlega sjálfsmynd, eykur umhverfisvitund og byggir upp aðlögunarhæfni sem er nauðsynleg til loftslagsseiglu.

 

Skólar og námsumhverfi verða vettvangur miðlunar óáþreifanlegs menningararfs (ICH)
með verkefnum í kennslustofum, vettvangsnám og leiðsagnaráætlanir eiga nemendur bein samskipti við eldri kynslóðir. Slík starfsemi styrkir kynslóðatengda miðlun þekkingar og styður við menningarlega samfellu, sérstaklega í samfélögum þar sem hefðbudnar leiðir til miðlunar eru að veikjast.

 

Reynslunám stuðlar að merkinabærri þátttöku
Vinnusmiðjur, lærlinganám í handverki, hefðir tengdar matararfleifð og náttúrutengt nám tengja ungt folk aftur við menningararfinn í gegnum virka þátttöku fremur en hlutlæga athugun. Þetta dýpkar skilning, eykur áhuga og styður við langtímaþátttöku í óáþreifanlegum menningararfi.

 

Menntun eflir langtímaábyrgð á menningararfi 
Þegar ungmenni skilja bæði gildi menningararfs síns og þær loftslagsáskoranir sem að honum steðja verða þau virkir verndarar hans. Þetta veitir þeim vald til að þróa nýjar lausnir, laga hefðir þegar þörf krefur og tryggja áframhaldandi menningarlega samfellu til framtíðar.

Þátttaka ungs fólks og kynslóðamiðlunSmelltu til að lesa  

Þátttaka ungs fólks lífgar upp á menningarhefðir
Samskipti milli kynslóða viðhalda dýpt og áreiðanleika
Stafræn verkfæri auka tækifæri til náms og skráningar
Virkt ungt fólk verður framtíðarverðir menningarlegrar seiglu

 

Menningarlegt landslag og umhverfisleg forsjáSmelltu til að lesa  

Seigla samfélaga hefst með verndun þess umhverfis þar sem ICH á sér líf

Heilbrigð vistkerfi efla leiðir til aðlögunar að lofslagbreytingum

 

Umhirða landslags styrkir menningarlega samfellu

                                          

Samstjórnunarkerfi tengja saman hefðbundna vistfræðilega þekkingu (TEK) og stefnumótun

Að fella ICH inn í stefnumótun um aðlögun að loftslagsbreytingumSmelltu til að lesa  

  • Stefna þarf að viðurkenna að ICH sé bæði viðkvæmt og aðlögunarhæft
    Það ætti ekki einungis að líta á óáþreifanlegan menningararf sem eitthvað sem er í hættu. Það felur einnig í sér venjur, færni og þekkingarkerfi sem leggja beint af mörkum til aðlögunar að loftslagsbreytingum.
  • Áhrifagreiningar með menningarlegri vídd styrkja áætlanagerð um aðlögun
    Að innleiða menningarlega vídd í aðlögunarstefnu tryggir að ákvarðanir um flutninga, skipulag landnotkunar, innviði eða náttúruvernd valdi ekki óafvitandi skaða á arfleifð.
  • TEK eykur gæði vísindalegrar loftslagsáætlanagerðar
    Að samþætta hefðbundna vistfræðilega þekkingu við vísindalegar spár skilar nákvæmari og staðbundnari aðlögunaraðgerðum sem samfélög treysta og tileinka sér
  • Menningarleg seigla eflir heildarseiglu samfélaga
    Stefnumótun sem metur arfleifð að verðleikum styrkir félagslega samheldni, þátttöku og aðlögun undir forystu samfélaga — sem eru lykilstoðir loftslagsseiglu.
Alþjóðleg dæmi: Seigla ICH í verkiSmelltu til að lesa  

Fídjí: Endurhugsa helgisiði eftir strandrof
Samfélög hafa flutt helgistaði inn til lands á sama tíma og þau varðveita kjarnamerkingu helgisiðanna. Með því að blanda saman gömlum heimsmyndum og nýju landslagi halda þau áfram hefðum þrátt fyrir tilfærslu af völdum umhverfisbreytinga.
Noregur: Hreindýrabúskapur Sama aðlagast breytingum í vistkerfum
Hirðar Samar samþætta gervihnattagögn við hefðbundna túlkun á snjó-, ís- og gróðurfari. Þetta blandaða þekkingarkerfi hjálpar þeim að rata um ófyrirsjáanlega vetur og verja menningarlega sjálfsmynd.
Perú: Endurvakning vatnskerfa frá Inka-tímanum
Bændur á staðnum endurlífga hefðbundnar áveituskurði og sameiginlega vatnshelgisiði til að takast á við óreglulega úrkomu. Þessar venjur styrkja bæði seiglu í landbúnaði og félagslega samheldni.
Króatía: Strandbyggðir sameina TEK og hafvísindi
Fiskimenn endurtúlka hefðbundna vistfræðilega þekkingu með því að nýta nútímalegt vistfræðilegt eftirlit, sem gerir kleift að halda áfram venjum tengdum sjóminjum þrátt fyrir breytingar á lífríki sjávar og breyttar aðstæður í hafinu.

 

Að móta framtíð menningarlegrar seigluSmelltu til að lesa  

Seigla byggist á lifandi og síbreytilegum menningararfi Efling samfélaga tryggir varanlega samfellu Aðlögun að loftslagsbreytingumer einnig menningarleg aðlögun Framtíð menningarlegrar seiglu krefst þess að menning sé samþætt loftslagsstefnum
Samantekt einingar 3Smelltu til að lesa  

  • Seigla krefst verndunar sem styður umbreytingu, ekki eingöngu varðveislu
    Loftslagsseigla í ICH verður til þegar verndun þróast lengra en einungis kyrrstæða vernd. Hefðir þurfa að geta aðlagast umhverfisálagi, með samfélagsgildi að leiðarljósi, án þess að missa kjarnamerkingu sína.
     
  • Menntun og þátttaka ungs fólks tryggir langtímasamfellu
    Sjálfbær miðlun byggir á því að tengja yngri kynslóðir aftur við menningararfinn. Með reynslunámi, leiðsögn og stafrænni nýsköpun getur ungt fólk bæði lært og skapað og tryggir að aðlögun haldist rótgróin í menningarlegri sjálfsmynd.
     
  • Heilbrigð vistkerfi og menningarlandslag styrkja lífvænleika arfsins
    Umhverfisvernd — byggð á bæði TEK og vísindalegri þekkingu — er nauðsynleg til að viðhalda þeim vistfræðilegu skilyrðum sem styðja helgisiði, handverk, matarhefðir og sjálfsmynd samfélaga. Menningarleg seigla er óaðskiljanleg vistfræðilegri seiglu.
     
  • Samþætting í stefnumótun gerir menningu að stoð loftslagsaðlögunar
    Þegar stefna á sveitar- og landsvísu viðurkennir ICH sem stefnumótandi auðlind fá samfélög þann stuðning sem þarf til sjálfbærrar aðlögunar. Að samþætta menningu í aðlögunaráætlanir eykur samfellu, sjálfræði og aðlögun undir forystu samfélaganna sjálfra.
Hugleiðing um lykilhugtök

Hugleiðing um lykilhugtökSmelltu til að lesa  

1. Loftslagsbreytingar endurmóta umhverfis- og félagslegar undirstöður ICH
Breytt árstíðamynstur, tap á auðlindum, raskað landslag og loftslagsdrifinn fólksflutningur grafa undan þeim vistfræðilegu, efnahagslegu og félagslegu skilyrðum sem þarf til að lifandi menningararfur fái dafnað. Þessi áhrif veikja iðkun, merkingu og samfellu.

2. Samfélög búa yfir aðlögunarhæfri þekkingu sem styrkir seiglu
Hefðbundin vistfræðileg þekking, árstíðadagatöl, menningarleg viðmið og félagsleg samheldni mynda öflugar, staðbundnar leiðir til að takast á við umhverfisóvissu. Samfélög bregðast skapandi við með nýsköpun, endurtúlkun og sameiginlegum aðgerðum.

3. Seiglumikil verndun byggir á því að efla samfélög
Verndun, fræðsla til ungs fólks og umhverfisgæsla þurfa að styðja menningarlega umbreytingu frekar en að frysta hefðir í tíma. Loftslagsmiðuð stefna og samfélagsdrifnar leiðir tryggja að aðlögun haldi menningarlegri merkingu.


Prófaðu sjálfan þig!



Lýsing:

  1. Greina hvernig loftslagsbreytingar hafa áhrif á þær umhverfislegu, félagslegu og efnahagslegu aðstæður sem viðhalda ICH.
  2. Meta hlutverk hefðbundinnar vistfræðilegrar þekkingar og menningarlegrar iðkunar við að styðja við loftslagsaðlögun á forsendum samfélagsins.
  3. Beita meginreglum um lifandi verndun til að leggja til aðlögunaráætlanir sem viðhalda menningarlegri merkingu ICH undir loftslagsálagi.
  4. Samþætta menningarleg, vistfræðileg og menntunartengd sjónarhorn til að styðja við miðlun á milli kynslóða og þátttöku ungmenna í ICH.
  5. Meta hvernig stefnumótun og samstjórnunarnálganir geta styrkt menningarlega seiglu og valdeflingu og þátttöku samfélagsins ivð skipulagningu loftslagsaðlögunar

GREENCOMP hæfni: 

 

  • Skilja hvernig menningararfur, vistkerfi og loftslagsáhrif tengjast innbyrðis innan víðtækari félagsvistfræðilegra kerfa
  • Gera sér grein fyrir því hvernig umhverfisbreythingar geta endurmótað menningarhætti og sjá fyrir sér aðlögunarhæfar og sjálfbærar leiðir til framtíðar
  • Viðurkenna getuna til að starfa sem verndarar menningar og umhverfis, og stuðla þannig að aðlögun og verndunarstarfi undir forystu samfélagsins
  • Eiga samstarf þvert á kynslóðir og þekkingarkerfi til að hanna í sameiningu lausnir sem byggja á TEK, vísindum og gildum samfélagsins.
  • Þróa hæfnina til að aðlaga menningarhætti, kennsluaðferðir og verndaráætlanir til að bregðast við óvissu í loftslagsmálum.

Efnisorð eða lykilorð

Óáþreifanlegur menningararfur (ICH), loftlagsaðlögun, Hefbundin vistfræðileg þekking (TEK), menningarleg seigla, varðveisla á milli kynslóða, umhverfisstjórnun og ábyrð.

Markmið:

Markmið þessarar námseiningar er að dýpka skilning nemenda á því hvernig loftslagsbreytingar hafa áhrif á vistfræðilegan, samfélagslegan og menningarlegan grundvöll óáþreifanlegs menningararfs ICH.  Hún veitir þátttakendum þekkingu og færni til að bera kennsl á, meta og styðja við samfélagsdrifna aðlögun með því að nýta hefðbundna visfræðilega þekkingu (TEK), verndunaraðferðir og seigluáætlanir sem eiga sér menningarlegar rætur. Einingin miðar einning að því að gera nemendum kleift að samþætta sjónarmið varðandi óáþreifanlegan menningararf inn í stefnumótun um sjálfbæra þróun og aðlögun að loftslagsaðlögun, til að styrkja menningarlega samheldni og seiglu samfélagsins.

Heimildaskrá

UNESCO (2020). Operational principles and modalities for safeguarding intangible cultural heritage in emergencies. Available at: https://ich.unesco.org/doc/src/Operational_Principles_and_Modalities_for_Safeguarding_ICH_in_Emergencies_EN.pdf

 

Climate Change 2022: Impacts, Adaptation and Vulnerability. Available at: https://www.ipcc.ch/report/ar6/wg2/

 

 

  1. Barrette, P., Sudom, D. (2022). Sea ice in a changing climate and impact on Inuit communities. National Research Council of Canada. Available at: https://nrc-publications.canada.ca/eng/view/ft/?id=87524bc0-82ac-4c83-ac0e-f5765babd615
  2. Bauer, T. N., W. De Jong, and V. Ingram. 2022. Perception matters: an Indigenous perspective on climate change and its effects on forest-based livelihoods in the Amazon. Ecology and Society 27(1):17. https://doi.org/10.5751/ES-12837-270117
  3. Corradini, P. et al. (2023). Report on the Effects of Climate Change on the Alpine Space Snow Tourism Destinations. BeyondSnow. Available at: alpine-space.eu/project/beyondsnow/
  4. De Juan, S., Ruiz-Frau, A., Villasante, S., Ospina-Alvarez, A. (2024). A threatened heritage: Sustainable alternatives for Mediterranean small-scale fisheries. Marine Policy, Vol. 163, 106148. https://doi.org/10.1016/j.marpol.2024.106148
  5. FAO (2019). Pastoralism in Africa’s drylands. Rome. 52 pp. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
  6. Lauer, M., Aswani, S. (2009). Indigenous Ecological Knowledge as Situated Practices: Understanding Fishers’ Knowledge in the Western Solomon Islands. American Anthropologist, Vol. 111, Issue 3, 317–329. https://doi.org/10.1111/j.1548-1433.2009.01135.x
  7. Martyr-Koller, R. Thomas, A., Schleussner, C.-F., Nauels, A., Lissner, T. (2021). Loss and damage implications of sea-level rise on Small Island Developing States. Current Opinion in Environmental Sustainability, Vol. 50, 245-259. https://doi.org/10.1016/j.cosust.2021.05.001.
  8. McMichael, C., Yee, M., Cornish, G., Lutu, A., McNamara, K. E. (2025). Adaptive capacity in Pacific Islands: Responding to coastal and climatic change in Nagigi village, Fiji. PLOS Clim 4(7): e0000504. https://doi.org/10.1371/ journal.pclm.0000504
  9. Ojea, E., Lester, S. E., Salgueiro-Otero, D. (2020). Adaptation of Fishing Communities to Climate-Driven Shifts in Target Species. One Earth, 2(6), 544-556. https://doi.irg/10.1016/j.oneear.2020.05.012
  10. Orlove, B., Chiang, J. C. H., Cane, M. A. (2002). Ethnoclimatology in the Andes. American Scientist. Vol. 90, 428-435.
  11. Oskal, A., Turi, J. M., Mathiesen, S. D.,  Burgess, P. (Eds). (2009). EALÁT. Reindeer Herders' Voice: Reindeer Herding, Traditional Knowledge and Adaptation to Climate Change and Loss of Grazing Land. Fagtrykk Idé as, Alta.
  12. Paoa, N.,  Fletcher, C. H., Azouri, A., Barbee, M., Anderson, T. R., Guiles, M., Habel, S., Thompson, P., McDonald, K., Tognacchini, C., Riroroko, G. W., Luther, D. S. (2025). Impacts of sea-level rise and wave inundation in the Tongariki Complex, Rapa Nui. Journal of Cultural Heritage, Vol. 75, 84-92. https://doi.org/10.1016/j.culher.2025.07.004.
  13. Paparizzos, S., Attoh, E., Sutanto, S. J., Snoeren, N., Ludwig, F. (2023). Local rainfall forecast knowledge across the globe used for agricultural decision-making. Science of the Total Environment. Vol. 899, 165539. https://doi.org/10.1016/j.scitotenv.2023.165539
  14. Pearce, T., Ford, J., Willox, A. C., & Smit, B. (2015). Inuit Traditional Ecological Knowledge (TEK), Subsistence Hunting and Adaptation to Climate Change in the Canadian Arctic. Arctic, 68(2), 233–245. http://www.jstor.org/stable/43871322
  15. Penca, J., Said, A., Cavallé, M., Pita, C., Libralato, S. (2021). Sustainable small-scale fisheries markets in the Mediterranean: weaknesses and opportunities. Maritime Studies 20, 141–155. https://doi.org/10.1007/s40152-021-00222-5
  16. Said, A., Peri, I. and Molina, M. (2020). MedTEK: Traditional Ecological Knowledge of Mediterranean Small-scale Fishing Communities. Preliminary Findings in Cabo de Gata (Spain), Malta and Pantelleria island (Italy) sites. Low Imapct Fishers of Europe.
  17. Sharifian, A., Fernandez-Llamazares, A., Wario, H. T., Molnar, Z., Cabeza, M. (2022). Dynamics of pastoral traditional ecological knowledge: a global state-of-the-art review. Ecology & Society, 27(1): 14. https://doi.org/10.5751/ES-12918-270114
  18. UNESCO (2024). Guidance note: Climate action for living heritage. Available at: https://ich.unesco.org/doc/src/68292-EN.pdf
  19. Valdivia, C., Seth, A., Gilles, J. L., García, M., Jiménez, E., Cusicanqui, J., … Yucra, E. (2010). Adapting to Climate Change in Andean Ecosystems: Landscapes, Capitals, and Perceptions Shaping Rural Livelihood Strategies and Linking Knowledge Systems. Annals of the Association of American Geographers, 100(4), 818–834. https://doi.org/10.1080/00045608.2010.500198

The European Commission's support for the production of this publication does not constitute an endorsement of the contents, which reflect the views only of the authors, and the Commission cannot be held responsible for any use which may be made of the information contained therein.

Legal description – Creative Commons licensing: The materials published on the NICHE 2 project website are classified as Open Educational Resources' (OER) and can be freely (without permission of their creators): downloaded, used, reused, copied, adapted, and shared by users, with information about the source of their origin.